อุทธรณ์ที่จะต้องนำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันไว้ต่อศาล ต้องเป็นอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์เท่านั้น

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ ๒๔๗๖/๒๕๕๔

เรื่อง วิธีพิจารณาความแพ่ง: การอุทธรณ์, อุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์, อุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ถึงที่สุด, อำนาจศาลอุทธรณ์ในการชี้ขาดตัดสินอุทธรณ์

หลังจากศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยฉบับลงวันที่ ๓๐ กรกฎาคม ๒๕๕๑ ต่อมาวันที่ ๔ สิงหาคม ๒๕๕๑ ซึ่งยังอยู่ในกำหนดระยะเวลายื่นอุทธรณ์ตามที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตให้ขยาย จำเลยได้ยื่นอุทธรณ์ฉบับใหม่เข้ามา โดยนำเงินค่าธรรมเนียมซึ่งต้องใช้แก่คู่ความอีกฝ่ายหนึ่งตามคำพิพากษามาวางศาลพร้อมอุทธรณ์ตาม ป.วิ.พ. มาตรา ๒๒๙ ด้วย อุทธรณ์ของจำเลยฉบับนี้เป็นการอุทธรณ์โต้แย้งคำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้จำเลยยื่นคำให้การ มิใช่อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ปฏิเสธไม่ยอมรับอุทธรณ์ตาม ป.วิ.พ. ๒๓๖ จำเลยจึงไม่ต้องนำค่าฤชาธรรมเนียมทั้งปวงมาวางศาลและนำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ตาม ป.วิ.พ. มาตรา ๒๓๔ ดังที่ศาลอุทธรณ์ภาค ๑ วินิจฉัย ศาลอุทธรณ์ภาค ๑ พิพากษายกอุทธรณ์ของจำเลยมาจึงไม่ถูกต้อง ไม่ชอบด้วย ป.วิ.พ. มาตรา ๒๔๒(๑)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *