05/30/12

คำซักทอดของผู้กระทำผิดด้วยกันมีน้ำหนักน้อย

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ ๒๙๑๕/๒๕๕๔

เรื่อง ฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อน, ดุลยพินิจในการลงโทษ, พยานบอกเล่า, ยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้จำเลย

โจทก์และโจทก์ร่วมมีแต่คำซักทอดของจำเลยที่ ๑ ที่ ๓ ที่ ๔ และ ส. คำซักทอดดังกล่าวเป็นเพียงพยานบอกเล่าซึ่งมีน้ำหนักให้รับฟังได้น้อย เช่นเดียวกับบันทึกคำให้การของจำเลยที่ ๒ ซึ่งจำเลยที่ ๒ นำสืบปฏิเสธว่า ทีี่่ให้การเช่นนั้นเกิดจากการชี้นำของเจ้าพนักงานตำรวจโดยบอกว่าจะกันไว้เป็นพยาน อันเป็นการจำสืบว่าดจทก์และโจทก์ร่วมได้พยานหลักฐานชิ้นนี้ด้วยการจูงใจ มีคำมั่นสัญญา ไม่เป็นการให้การด้วยความสมัครใจ รับฟังไม่ได้ แต่แม้จะรับฟังได้หรือไม่ บันทึกคำให้การดังกล่าวก็เป็นเพียงพยานบอกเล่ามีน้ำหนักให้รับฟังได้น้อยเช่นกัน

เมื่อพยานหลักฐานของโจทก์และโจทก์ร่วมไม่อาจนำสืบพิสูจน์ให้รับฟังได้ว่าจำเลยที่ ๒ มีส่วนเกี่ยวข้องอย่างหนึ่งอย่างใด อันจะเป็นข้อเท็จจริงแวดล้อมที่ทำให้น่าเชื่อว่าจำเลยที่ ๒ มีส่วนร่วมกระทำผิดด้วยแล้ว พยานหลักฐานอื่นของโจทก์และโจทก์ร่วมเท่าที่นำสืบมาจึงเป็นเพียงพยานบอกเล่า ไม่เพียงพอที่จะรับฟังลงโทษจำเลยที่ ๒ ได้ตาม ป.วิ.อ. มาตรา ๒๒๖/๓ วรรคสอง กรณียังมีความสงสัยตามสมควรว่าจำเลยที่ ๒ ได้กระทำผิดหรือไม่ ต้องยกประโยชน์แห่งความสงสัยนั้นให้จำเลยที่ ๒ ตาม ป.วิ.อ. มาตรา ๒๒๗ วรรคสอง และต้องยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้แก่จำเลยที่ ๒ ในความผิดฐานร่วมกันพาอาวุธปืนโดยไม่ได้รับใบอนุญาต ทที่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงด้วยเพราะเป็นข้อเท็จจริงอันเดียวเกี่ยวพันกันตาม ป.วิ.อ. มาตรา ๑๘๕ ประกอบมาตรา ๒๑๕ และมาตรา ๒๒๕

แชร์หน้านี้