05/29/12

เมายาบ้าไม่ถือว่าเป็นโรคจิต

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ ๖๖๒/๒๕๕๔

เรื่อง กระทำผิดขณะจิตบกพร่องหรือเป็นโรคจิต, หลายกรรมต่างกัน, ข่มขืนกระทำชำเรา, ข่มขืนกระทำชำเราเป็นเหตุให้ผู้ถูกกระทำถึงแก่ความตาย, ฆ่าผู้อื่น, ชิงทรัพย์ พาอาวุธไปในทางสาธารณะ

การที่จำเลยสมัครใจเสพเมทแอมเฟตามีนและดื่มสุราในวันเกิดเหตุโดยรู้ว่าจะทำให้มึนเมาแล้วกระทำผิดคดีนี้ จำเลยจะยกขึ้นเป็นข้อแก้ตัวว่ากระทำความผิดในขณะไม่สามารถรู้ผิดชอบแล้วไม่สามารถบังคับตนเองตาม ป.อ. มาตรา ๖๕ หาได้ไม่ อีกทั้งจำเลยกระทำความผิดหลายกรรมทั้งชิงทรัพย์เป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตายและข่มขืนกระทำชำเราเป็นเหตุให้ผู้ตายยถึงแก่ความตาย และเป็นการกระทำผิดแก่ผู้ตายซึ่งเป็นผู้เยาว์และเป็นนักเรียนโดยใช้อาวุธมีดแทงผู้ตายจำนวนหลายแผลถูกอวัยวะสำคัญจนถึงแก่ความตาย ลักษณะความผิดเป็นเรื่องร้ายแรง และไม่เคารพยำเกรงต่อกฎหมายบ้านเมือง ทั้งในชั้นพิจารณาจำเลยให้การปฏิเสธในความผิดดังกล่าวซึ่งกฎหมายกำหนดโทษให้ประหารชีวิต ที่ศาลล่างทั้งสองลงโทษประหารชีวิตแก่จำเลยนับว่าเหมาะสมแก่พฤติการณ์แห่งรูปคดีแล้ว ไม่มีเหตุที่จะลดโทษประหารชีวิตให้แก่จำเลย